Voor wie is counseling geschikt en in welke situaties wordt er doorverwezen?


Counseling is gericht op psychisch gezonde mensen die (tijdelijk) vastlopen in eigen functioneren of omgevingsproblematiek en daarbij hulp vragen. Counseling is een laagdrempelige en kortdurende, maar effectieve vorm van psychosociale hulpverlening, welke behulpzaam kan zijn bij o.a. depressieve klachten, burn-out, faalangst, chronische stress, rouw, echtscheidingsproblematiek, etc. Counseling kan alleen effectief zijn bij cliënten die in staat zijn hun eigen functioneren te onderzoeken en bereid zijn om veranderingen te verkennen en actief met zichzelf aan de slag te gaan. Een counselor diagnosticeert niet, maar zal bij vermoeden van structureler problematiek zoals een klinische stoornis doorverwijzen.

Binnen (pleeg/adoptie)gezinnen met kinderen met complexe diagnostiek en problematiek, worden draagkracht en relaties binnen het gezin vaak zwaar belast. Daarnaast komen ouders soms in een sociaal isolement terecht, doordat familie en anderen uit de omgeving (school, buren, hulpverlening) de problematiek niet goed zien, of zelfs ouders aankijken op de diagnostiek en het gedrag van het kind. Depressie, burn-out en secundair trauma bij gezinsleden kunnen het gevolg zijn. Counseling kan helpen in die situaties communicatie en verstoorde relaties binnen het gezin of met omgeving te verbeteren, disfunctionele patronen, emoties, gedachten en gedrag te onderzoeken en te helpen om te buigen naar een meer functionele situatie, en draagkracht te vergroten.