Wanneer:

Jongeren en volwassenen met FASD geven aan dat het moeilijk is om hulpverleners te vinden die over kennis en expertise beschikken m.b.t. FASD. Net als ouders voelen zij zich vaak niet gehoord en begrepen. Ook is het soms lastig voor hen om zelfstandig in gesprek te gaan met mensen binnen instanties zoals gemeente of zorgloket en hun hulp/zorgvraag effectief te kunnen onderbouwen. Na een diagnose kunnen er in de loop van de tijd bovendien veel persoonlijke vragen bij hen opkomen m.b.t. eigen functioneren, betekenis en effecten van FASD. Ondersteuning op deze gebieden lijkt gewenst, m.b.t.  individuele vragen, dagelijks functioneren en obstakels hierin, en tot stand brengen van benodigde structuur en ondersteunend netwerk in de omgeving, regelen van benodigde zorg/hulp/indicatiestellingen etc.

Wat en hoe:

– Bemiddeling

Bijv. meegaan naar gesprekken met instanties, hulp bij aanvragen indicaties of vinden juiste loket of persoon

– Netwerkeducatie (familie en professionals)

Wetenschappelijke informatie over FASD: wat is FASD, symptomatiek en effecten, hoe wel/niet omgaan met, noodzaak en hoe van andere ‘hulpverlenersbril’ (ipv kijken naar IQ, bio leeftijd en expressieve taalvaardigheid), kansen en valkuilen, waarom opzetten ‘external brain’ netwerk om de cliënt heen, FASD in de volwassenheid, hoe kansen vergroten tot beste toekomstperspectief.

– Persoonlijke psychosociale ondersteuning

Psychosociale educatie en begeleiding bij persoonlijke vragen en obstakels t.a.v. dagelijks functioneren binnen omgeving (aangepast aan individueel niveau van functioneren en begrip); helpen met optimaliseren van functioneren via aanbrengen van structuur en opzetten external brain netwerk in de persoonlijke omgeving.

Randvoorwaarden:

– Alleen effectief als hulpvraag vanuit cliënt zelf komt, niet vanuit omgeving.

– Effect en meerwaarde is gedeeltelijk afhankelijk van functioneren van individuele cliënt.

– Kan alleen effectief zijn als omgeving van cliënt (familie en professionals) open staan voor netwerkeducatie en bemiddeling en bereid zijn tot evt. aanpassen van onrealistische verwachtingen t.a.v. ontwikkelingsperspectief of functioneren van cliënt.

– Betreft psychosociale begeleiding en educatie, geen behandeling of diagnosticering; waar nodig zal worden doorverwezen/terugverwezen naar andere hulpverlener of organisatie.