Deprecated: stristr(): Non-string needles will be interpreted as strings in the future. Use an explicit chr() call to preserve the current behavior in /home/fasdsup1/public_html/public/wp-content/plugins/a2-w3-total-cache/lib/W3/PgCache.php on line 1054
Over FASD Support

FASD Support is opgericht door Monique de Jong. Als pleegouder, voogd en mentor van een pleegdochter met FASD, reactieve hechtingsstoornis en Gilles de la Tourette syndroom, heeft zij 14 jaar lang uit eerste hand kunnen ervaren wat de impact van FASD kan zijn, niet alleen op de persoon met een diagnose binnen dat spectrum, maar ook op de rest van het gezin en de omgeving.

Werkzaamheden als bestuurslid en coördinator voorlichting bij de FAS Stichting, hebben haar door de jaren heen tevens in contact gebracht met vele mensen uit de omgeving rond deze kinderen en (jong)volwassenen: ouders, verzorgers, docenten, hulpverleners, artsen, wetenschappers, studenten; maar ook kinderen en (jong)volwassenen met FASD zelf.

Wetenschappelijke informatie vanuit de FAS Stichting en het internationaal EUFASD netwerk aan wetenschappers, gespecialiseerde artsen en hulpverleners, waar de stichting middels een samenwerkingsverband en internationale wetenschappelijke symposia deel van uitmaakt, waren tevens een kennisbron van grote waarde. Haar achtergrond in de sectoren zorg en welzijn, heeft ze inmiddels aangevuld met diverse opleidingen op het gebied van Psychologie, psychosociale counseling/therapie en gezinstherapie aan Universiteit en HBO. Zie LinkedIn account.

De rode draad in de hulpvraag die in alle voorlichting, gastlessen, netwerkgesprekken, contacten en ervaringen steeds weer naar voren kwam, bleek zeer consistent: ouders, verzorgers en professionals rondom kinderen of (jong)volwassenen die gediagnosticeerd zijn met FASD, ervaren dezelfde probleemsituaties. Waarbij vaak structurele overvraging van het kind en niet passende school- en zorgtrajecten plaatsvindt en problematiek wordt vergroot. Waarbij professionals handelingsverlegen worden en niet begrijpen waardoor de gebruikelijke interventies en begeleiding niet het gewenste positieve effect hebben. Waarbij ouders zich niet gehoord en begrepen voelen door omgeving (waaronder professionals) en de stress binnen het gezin toeneemt. Communicatie en samenwerking binnen het netwerk tussen ouders, school en hulpverlening loopt vast. Vaak met nadelige en soms zelfs escalerende gevolgen voor het functioneren en toekomstige perspectief van het kind of de (jong)volwassene met FASD. Soms zelfs tot onterechte drang- en dwangtrajecten aan toe.

Helaas ontbreken kennis en expertise op het gebied van FASD vaak bij reguliere zorg en hulpverlening, gemeenten, instanties, indicatiecommissie, (speciaal) onderwijs, etc. Cliënten ontwikkelen secundaire FASD problematiek rond cruciale transitiemomenten (overgang naar middelbaar onderwijs of overgang naar ‘volwassenheid’). Instanties ervaren handelingsverlegenheid bij deze kinderen en volwassenen. Er is sprake van een mismatch tussen zorgvraag en zorgaanbod, waardoor secundaire problematiek kan ontstaan of verergeren.

Ouders/verzorgers blijken vaak na een diagnose binnen het FASD spectrum zelf ‘het wiel’ te moeten uitvinden binnen school en reguliere zorg en hulpverleningsaanbod. Of lopen thuis binnen hun gezin aan tegen grote probleemsituaties en overschreden grenzen t.a.v. draaglast, miscommunicatie en gebrek aan kennis, inzicht en begrip van de buitenwereld. Ook bij het aanvragen van indicaties voor speciaal onderwijs, PGB, WLZ, WMO, Wajong etc. lopen ouders en volwassenen met FASD vaak tegen gesloten deuren aan door gebrek aan kennis en onderschatting van problematiek.

Monique de Jong heeft dan ook als missie de specialistische kennis en ervaring op het gebied van FASD en comorbide diagnostiek, te blijven inzetten in het op professionele wijze ondersteunen van ouders en anderen in de omgeving van de persoon met FASD. Door een vertaalslag te kunnen maken tussen het thuisfront en diverse professionals via wetenschappelijke educatie en praktisch advies. Waarbij inzicht en kennis bij alle betrokkenen wordt vergroot, begeleiding en samenwerking worden verbeterd, ouders beter worden gehoord en hun draagkracht en sociale ondersteuning toeneemt, school en hulpverlening praktische handvaten worden aangereikt en kinderen en volwassenen met FASD daardoor uiteindelijk een gezonder en beter toekomstperspectief tegemoet kunnen zien!