FASD Support is opgericht door Monique de Jong. Als pleegouder, voogd en mentor van een pleegdochter met FASD, reactieve hechtingsstoornis en Gilles de la Tourette syndroom, heeft zij 14 jaar lang uit eerste hand kunnen ervaren wat de impact van FASD kan zijn, niet alleen op de persoon met die diagnose, maar ook op de rest van het gezin en de omgeving.

Haar werkzaamheden als bestuurslid en coördinator voorlichting bij de FAS Stichting, hebben haar door de jaren heen tevens in contact gebracht met vele ouders, verzorgers, docenten, hulpverleners, artsen, wetenschappers, studenten; maar ook kinderen en (jong)volwassenen met FASD.

Wetenschappelijke informatie vanuit de FAS Stichting en het internationaal netwerk aan wetenschappers, gespecialiseerde artsen en hulpverleners, waar de stichting middels een samenwerkingsverband en internationale symposia deel van uitmaakt, waren tevens een wetenschappelijke kennisbron van grote waarde. Inmiddels heeft ze deze ervaring en kennis aangevuld met diverse opleidingen op het gebied van Psychologie en Counseling.

De rode draad in de hulpvraag die naar Monique toe in alle voorlichting, gastlessen, netwerkgesprekken, contacten en ervaringen steeds weer naar voren kwam, bleek zeer consistent: ouders, verzorgers en professionals rondom kinderen of (jong)volwassenen die gediagnosticeerd zijn met FASD, krijgen te maken met probleemsituaties die vaak niet goed in te schatten en te hanteren zijn met reguliere inzichten en interventies. Vaak met nadelige en soms zelfs escalerende gevolgen voor het functioneren en toekomstige perspectief van het kind of de (jong)volwassene met FASD.

Helaas ontbreken kennis en expertise op het gebied van FASD vaak bij reguliere zorg en hulpverlening, gemeenten, instanties, indicatiecommissie, (speciaal) onderwijs, etc. Men loopt vast in begeleiding of scholing, gebruikelijke protocollen en interventies sluiten niet goed aan, ouders voelen zich vaak niet gehoord of begrepen, cliënten ontwikkelen secundaire FASD problematiek op cruciale transitiemomenten (overgang naar middelbaar onderwijs of overgang naar ‘volwassenheid’).

Door de focus binnen onderwijs en hulpverlening op IQ, biologische leeftijd en expressieve taalvaardigheid als maatstaf voor functioneren, worden zowel kinderen als volwassenen met FASD stelselmatig overschat, overvraagd en te vroeg ‘losgelaten’, met secundaire problematiek tot gevolg.

Gespecialiseerde poli’s en een handvol hulpverleners zijn in Nederland beschikbaar voor diagnostiek en behandeling of therapie voor kinderen en (jong)volwassenen met FASD, maar ouders/verzorgers blijken vaak ieder na een diagnose zelf ‘het wiel’ te moeten uitvinden binnen de reguliere zorg en hulpverlening. Of lopen thuis binnen hun gezin aan tegen grote probleemsituaties en overschreden grenzen t.a.v. draaglast, miscommunicatie en gebrek aan kennis, inzicht en begrip van de buitenwereld. Monique wil zich juist voor dit netwerk van ouders/verzorgers en professionals om het kind of de (jong)volwassene met FASD heen, blijven inzetten.  

FASD Support heeft dan ook als missie de specialistische kennis op het gebied van FASD en de waardevolle praktijkervaring te blijven inzetten in het op professionele wijze ondersteunen van ouders en professionals. Waarbij inzicht bij alle betrokkenen wordt vergroot, begeleiding en samenwerking worden verbeterd, ouders beter worden gehoord en hun draagkracht en sociale ondersteuning toeneemt, school en hulpverlening praktische handvaten worden aangereikt en cliënten met FASD daardoor uiteindelijk een gezonder en gelukkiger toekomstperspectief tegemoet kunnen zien.